Tunnelvisie en Vergezichten

Categorie: Blog

Mijn dag begint met een eindeloze blik op deze twee oude besjes. Volledig aanwezig in lijf en aandacht. De verbinding tussen beide dames en het trouwe hondje is voelbaar. Ik realiseer mij waar ik blij van word en energie van krijg. Volledig aanwezig zijn en echt contact maken. Met anderen en met de omgeving. Ook dit uitzicht vraagt om gezien te worden. Kijkend over het water geeft het rust, openheid en een gevoel van mogelijkheden. Mijn billen voel ik zwaarder worden op mijn stoel … hoe zou dat toch komen;-)?!

De basis is voelbaar waarmee ik open de dag in ga. Die wijze oude besjes ..

De tunnel van beperkingen

Met open blik de dag ingaan, het is een hele kunst. Open voor wat er om je heen is, wie er op je pad komt. Regelmatig begeleid ik mensen, die last van hebben van een tunnel visie en het lastig vinden daaruit te komen. Zo heeft Klara last van fysieke klachten. Zij is zo gefocust op de beperkingen en de pijnen, dat zij alleen maar de negatieve momenten ervaart. Gevoelens van onmacht en stress versterken weer de fysieke klachten. Een negatieve spiraal is het gevolg en de tunnel wordt steeds smaller.

Het uitzicht van de mogelijkheden

Het ideale plaatje, waarbij zij geen pijn heeft en geen beperkingen, zit haar in de weg. Voor haar was dit tot voor kort de enige weg, de tunnel waar ze maar niet doorheen kwam. Geen tijd om om zich heen te kijken, geen ruimte om te zien wat ze nog wel kan. Stap voor stap is zij het ideaalplaatje aan het vervangen voor een realistisch plaatje. Zij is haar lijf meer gaan accepteren en kan nu ook zien, wat ze nog wel kan. Ze geniet weer van het gluren bij de buren, wat ze zo graag deed. Ze realiseert zich dat ze geen perfect lijf heeft, maar dat zij nog meer is. De kracht begint weer voelbaar te worden om de pijnen te dragen. Haar blik is zij aan het verruimen door niet alleen maar gefocust te zijn op haar beperkingen.

Ook dat trekt mij aan in de oude besjes – het schoonheidsideaal voorbij. Met hun kromme pootjes en goed gevulde billen nemen zij alle ruimte in! En terecht.

En jij?

Wat voor beeld, schilderij of gedicht raakt jou? Wat is jouw verhaal erbij?
Ik zou het heel leuk vinden als je dit wilt delen – doen!

Abel Boor

Geef een reactie